Wat is de eerste geloof. En waarom geloven mensen niet in één geloof?

De eerste zin in de Bijbel is: In het begin schiep God de hemel en de aarde. Hij is de Eerste, de Schepper van de totale kosmos. Zo heeft Hij Zich aan de eerste mensen Adam en Eva geopenbaard. Daarna ook aan tal van mensen in de geschiedenis: bijvoorbeeld aan Abraham en David.  En door al die getuigenissen openbaart God zich ook aan ons in de Bijbel.

Het wonderlijke van Gods openbaring (de Bijbel) is dat deze in alle culturen en tijden past: zowel in de rimboe van Afrika, in de bergen van China als in een grote moderne stad als New York. Overal zijn er jongeren en ouderen die Gods stem in Zijn Woord (de Bijbel) horen en in een persoonlijke relatie met God leven.

Tegelijk zien we dat mensen zich afkeren van Gods Woord. De wereldgeschiedenis is daar één grote illustratie van, evenals onze cultuur. Blijkbaar leeft er in ons hart verzet tegen de boodschap van het Woord. Onze oerzonde is dat we God niet als Koning dulden, maar zelf de touwtjes in handen willen hebben.

Toch zijn we niet los van God en het besef dat er een werkelijkheid is die ons kennen overstijgt. We geven dat allerlei eigen invullingen. Dat laten de talloze religies uit de geschiedenis en de moderne vormen van spiritualiteit zien. Maar dat vervult ons hart niet: we blijven we op zoek naar onze bestemming en de vervulling van onze diepste verlangens.

We zoeken rust, schoonheid, zekerheid, blijdschap. Jezus alleen is de vervulling van deze verlangens. Hij is onze rust; de bron van schoonheid, zekerheid en blijdschap. Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven.

Daarom is het ‘christelijke’ geloof geen product van allerlei historische processen, maar het oudste en het enige ware geloof.

Was deze informatie duidelijk?

<< Terug