Ik ben toch niet zo slecht, ik doe toch mijn best?

Als je een beetje om je heen kijkt, zie je waarschijnlijk heel wat mensen die het slechter doen dan jij. Maar hier stuiten we gelijk al op een deel van het probleem: wij vergelijken ons graag met anderen; en dan het liefst met mensen die in onze ogen slechter zijn. Terwijl we ons zouden moeten vergelijken met Gods bedoeling. En als je dat doet, kun je niet meer zo positief zijn over jezelf.

Om dit uit te leggen een voorbeeld. Stel je voor dat je op een dag een tuinman Piet aan het werk ziet. Je ziet hoe goed hij zijn best doet; natuurlijk, hij knipt wel eens het verkeerde takje weg, maar verder gaat het heel aardig. Je kunt je zomaar voorstellen, dat zijn baas wel tevreden zal zijn over zo’n werknemer. Maar… je weet niet, dat deze morgen de werkgever gezegd had: ‘Je gaat vandaag daar en daar werken’ – maar Piet had daar geen zin in, hij ging in een andere tuin werken: die van zichzelf – en dat in de baas z’n tijd! Je begrijpt wel: als Piet dit nog een keer presteert, dan volgt er geen opslag, maar juist ontslag!

Zo zijn wij. We menen goed ons best te doen. Natuurlijk, iedereen doet wel eens iets verkeerd, maar moeten we dáár nu zo zwaar aan tillen? Alleen… we vergeten dat we hadden moeten werken voor de grote Koning van hemel en aarde (God); dát is Zijn bedoeling met ons. Maar in plaats van voor God te werken, doen we alles ten diepste voor onszelf. En dat zorgt ervoor, dat álles wat wij uit onszelf doen, altijd zonde is. Anders gezegd: dat wij honderd procent zondaar zijn.

Was deze informatie duidelijk?

<< Terug